Dao zat op een kleed en onder een dekbed met daarop de tekst ‘Ssst, she’s sleeping’, een verwijzing naar het moment waarop zij zegt aangerand te zijn: terwijl ze sliep in het huis van de vermeende dader.

De plek van het protest was niet toevallig gekozen: ze zat daar donderdag omdat haar vermeende aanrander op dat moment college had in het gebouw. “Ik wilde hem laten zien dat hij er niet mee wegkomt.” Naast het ‘bed’ had Dao een doos neergezet met daarin hartjes. De bedoeling was dat passanten voor elk slachtoffer van seksueel geweld dat ze kenden een hartje pakten en op het bed legden. “Een medewerkster vertelde me dat ze dan de hele doos hartjes wel kon gebruiken.” Terwijl de protestactie aan de gang was, werd de beschuldigde student door de campusbeveiliging uit college gehaald, zegt Dao, en via een achteruitgang uit het Sandersgebouw geëscorteerd.

Eerder heeft haar opleiding, de International Bachelor of Communication and Media (IBCoM), geregeld dat zij en de beschuldigde student niet op dezelfde dag op de campus zijn en elkaar dus niet snel tegen zouden komen. Maar Dao wil een volledig campusverbod, en als het zou kunnen een aantekening op zijn diploma. “Als je plagiaat pleegt krijg je ook een aantekening, waarom dan niet bij aanranding?”, vraagt ze zich af.

Ze heeft bij de universiteit een klacht ingediend, met het verzoek een volledig campusverbod uit te vaardigen. Die zaak loopt nu bij de Commissie Seksuele Intimidatie, Agressie en Geweld (SIAG). Dao is niet gelukkig met de wijze waarop de Commissie SIAG dat aanpakt. “Ik hoorde na mijn klacht een week lang niets. Toen hoorde ik dat de zitting twee werkdagen later al zou zijn, en dat er Nederlands gesproken zou worden.” De Vietnamese studente kreeg daarbij naar eigen zeggen te horen dat de universiteit geen tolk voor haar kon regelen. “Dus ik ben meteen gaan zoeken naar een student die mij kon helpen. Toen ik die eenmaal gevonden had, liet de Commissie vlak voor de zitting weten toch een tolk te hebben gevonden.”

De universiteit ontkent deze gang van zaken. Volgens woordvoerder Jacco Neleman is Dao ‘meerdere dagen voor de zitting’ meegedeeld dat er een tolk zou zijn. “De klacht is, nadat deze was ingediend, zeer snel opgepakt door het College van Bestuur en de Commissie SIAG. Gedurende het proces is de betreffende studente uitgebreid en regelmatig geïnformeerd.“

Tijdens de zitting werd haar onder andere gevraagd wat voor kleding ze droeg tijdens de aanranding, vertelt Dao. Ze is erg boos over die vraag. “Ik heb niet het idee dat de commissie het begrip ‘consent’ begrepen heeft.” De universiteit wil ‘in het belang van alle betrokkenen’ niet ingaan op de inhoud van de zitting.

Of de aangeklaagde student al gehoord is, weet Dao niet. “Dat wil de Commissie me niet vertellen.” Ook krijgt Dao tegenstrijdige berichten of ze het verslag van zijn zitting mag inzien. “De ene medewerker zegt van wel, de andere van niet.” Frustratie over de manier waarop de universiteit haar klacht afhandelt, deed Dao besluiten tot het protest in het Sandersgebouw.

De universiteit laat aan EM weten dat de hoorzitting met de student inmiddels wel heeft plaatsgevonden, en ook dat dat is meegedeeld aan Dao.

Mocht de beschuldigde student een campusverbod krijgen, dan heeft dat hooguit symbolische waarde. Hij studeert in juni al af, terwijl een advies van de Commissie SIAG minstens tien weken op zich laat wachten. Daarna heeft het College van Bestuur nog drie weken de tijd om tot een besluit te komen. Na zijn studie keert de student vermoedelijk terug naar zijn thuisland Vietnam. Toch vindt Dao de zaak niet zinloos. “Ik wil dat er gerechtigheid komt. En dat andere slachtoffers zien dat de universiteit er wél wat aan kan doen.”